Samoubistvo je vodeći uzrok prerane smrtnosti kod osoba sa niskim i visokim dohotkom. Uprkos tome, podaci za izradu strategije prevencije su oskudni. Pokušaji samoubistva su često impulsivni, kriza je obično kratkotrajna, a prognoza posle neuspelog pokušaja vrlo dobra.

Stavljanje fizičkih barijera na mostovima, ali i zabrana pristupa web stranicama koje proklamuju zajednička samoubistva, čini se potpuno logičnim kao prvi korak prevencije samoubistava. Samoubistvo skokom sa visokih građevina je vrlo čest i smrtonosan način, koji je često javno izveden. To dovodi do medijskog izveštavanja i ogromne pažnje javnosti.

Efekat fizičkih barijera na mostovima se može posmatrati na sledećem primeru: ocenjeno je da godišnja stopa samoubistava izvršenih skokom sa vijadukta u Torontu u periodu od 1993 do 2001 (devet godina pre stavljanja barijere) nije drastično uticala na ukupan broj samoubistava. Samoubistva izvršena sa ovog vijadukta su učestvovala u ukupnom broju sa 9,3%, kada su uvođenjem ove mere svedena na nulu. Međutim, iako je stopa samoubistava u regiji kao celini opala, utvrđen je kompenzacijski porast samoubistava sa drugih mostova.

Šta znače ovi rezultati kada je u pitanju ocena efikasnosti preventivnih mera?

Važno je znati neke činjenice pre napuštanja njihove upotrebe na odabranim lokacijama. Prvo, relativno mali broj samoubistava sa ovog vijadukta onemogućio je donošenje realnog zaključka o neto efektu barijera na samoubistva u ukupnoj smrtnosti na ovaj način. Drugo, samoubistva sa drugih mostova su možda bila u porastu i pre uvođenja fizičke barijere. Dakle, porast samoubistava sa drugih mostova možda je rezultat povećanja popularnosti skokova sa mosta, a ne zamena za zaštićeni most. Ljudi koji skaču s mosta u trenucima rastrojstva mogu biti sprečeni na taj način da izvrše svoju nameru, a da ih takvo psihičko stanje trenutno prođe I odustanu od te namere.

Iz perspektive sprečavanja samoubistava uopšte, skakanje je relativno retka (<10% ukupnog iznosa) metoda samoubistava, jer prema podacima većina samoubistava se izvrši na drugi način – samoubistvo iz vatrenog oružja je najzastupljeniji metod, sa fatalnim ishodom u većini slučajeva i koji je pri tom dostupan samoubicama na svakom mestu.

Smanjenje ukupne incidence samoubistava je u direktnoj vezi sa drugim metodama koje su takođe vrlo smrtonosne – kao što je to trovanje. U pojedinim zemljama je iz tog razloga došlo do smanjenja upotrebe plina (Velika Britanija), u Šri Lanki do zabrane upotrebe vrlo otrovnih pesticida, a smanjuje se i izdavanje dozvola za posedovanje vatrenog oružja u Sjedinjenim Državama.

Istraživači u studiji podsećaju da ograničenja možda neće uroditi plodom u velikoj meri, ali je značajno da se ovim merama može spasiti više života pogotovo kod dece i mladih, koji imaju tendenciju da deluju impulsivno i kod kojih su suicidne krize kratkotrajne.